In Tokyo richtte pyschiater Layla McCay het Center for Urban Design and Mental Health op in 2015, dat beleidsmakers wil motiveren om rekening te houden met mentale gezondheid bij hun projecten. Zo verzamelt de organisatie onder meer kennis over urban design en de relatie met mentale gezondheid opdat beleidsmakers hier een beroep op kunnen doen. Ook probeert het centrum verder onderzoek te stimuleren. Hiervoor worden verschillende disciplines samengebracht, zoals architectuur, urban planning, geografie, psychologie…

In een interview met CityLab.com praat McCay over hoe steden een invloed hebben op onze gemoedstoestand en ons angstig of zelfs depressief kunnen doen voelen. Er wordt al volop geïnvesteerd in urban planning om fysische zaken zoals obesitas terug te dringen, maar de mentale gezondheid van de mens wordt hierbij vaak over het hoofd gezien. Volgens McCay kan urban planning bepaalde ziektebeelden helpen voorkomen.

Een stad is echter niet alleen negatief voor de mentale gezondheid. Integendeel, in een stad vinden mensen veel economische, culturele en educatieve voordelen die men moeilijker terugvindt op het platteland. Een negatieve keerzijde aan het stadsleven is dan weer de overdaad een prikkels waarmee de inwoners in contact komen. Sommige onderzoekers menen dat dit nefast is voor onze mentale gezondheid op lange termijn, al moet verder onderzoek dit nog uitwijzen.

Ander onderzoek toont aan dat in steden bepaalde beschermende factoren voor de mentale gezondheid wegvallen, zoals groene plekken, sociale interactie en sport of beweging. Mensen komen in steden in contact met veel verschillende mensen maar dat contact is niet steeds even diepgaand en vaak louter oppervlakkig. Steden zijn volop aan het boomen, wat maakt dat mensen vanop het platteland vaak verder van hun familie en vrienden gaan leven in steden om hier meer werkgelegenheid te vinden en nieuwe sociale netwerken op te bouwen. Dat brengt echter vaak angst en depressie met zich mee.

Het Center of Urban Design and Mental Health focust op vier factoren waarmee rekening kan worden gehouden bij urban planning:

  • Green spaces: groene plekken zouden immers een gunstig effect hebben op ons mental welzijn.
  • Active spaces: mens sana in corpore sano. Voor zachte tot middelmatige depressies zou fysieke beweging zelfs dezelfde werking hebben als antidepressiva.
  • Social spaces: hieronder verstaat men plekken waar sociale interactie op een natuurlijke, ongedwongen manier wordt gepromoot. Voorbeelden zijn meer banken in een park, schaakborden installeren…
  • Safe spaces: een breed maar belangrijk begrip, dat zowel kan slaan op veiligheid inzake criminaliteit, verkeer als veiligheid voor mensen met dementie die zouden kunnen verdwalen. Een voorbeeld dat McCay geeft in het interview is dat mensen verschillende opties zouden moeten hebben over welke weg ze kunnen nemen in plaats van vast te zitten aan een specifieke route.

Technologieëen en smart city-toepassingen kunnen hier ook een oplossing bieden. Denk hierbij aan veiliger verkeer voor voetgangers dankzij slimme verkeerslichten (zowel safe als active), online platforms waar inwoners gemakkelijk met mekaar in contact kunnen komen maar ook problemen in een stad kunnen aankaartn (social en safe)…

Ook steden die zich nog niet bezighouden met de relatie tussen urban planning en mentale gezondheid kunnen dat geleidelijk aan bij nieuwe projecten steeds doen, aldus McCay. In ieder project kan er zo gekeken worden in welke mate men rekening kan houden met de vier bovenstaande factoren. Als mooi voorbeeld vermeldt McCay The Barbican Estate in Londen. Op het eerste gezicht heeft het gebouw niet een echte wow-factor maar er is wel extra aandacht geschonken aan een voetgangerszone en green en social space.

Website Center of Urban Design and Mental Health

Bron en foto

The following two tabs change content below.

Lise Swennen

Community Manager @ Smart Cities Vlaanderen

Laatste berichten van Lise Swennen (toon alles)